Deze website maakt gebruik van cookies om statistieken bij te houden en om de content van de website af te stemmen op uw voorkeuren. Meer informatie vindt u in onze Privacyverklaring. Door verder te klikken op de website, gaat u akkoord met het gebruik van cookies.
Het Sungevity blog

Kop in het zand

Kop in t zand

Na armoede en ongelijkheid kreeg paus Franciscus kortgeleden een nieuw thema aan zijn staf: hij bestempelde het tegengaan van opwarming van de aarde als een ‘heilige plicht’. Al snel sneerden klimaatsceptici dat klimaatacties niet alleen onzin zijn maar dat het de armen die de paus zo belangrijk vindt verder kopje onder zal duwen.

Veel lezers kijken waarschijnlijk met afgrijzen hoe het huurleger sceptici reputaties besmeurt en feiten verdraait. Maar wie eerlijk is, ziet dat in ons allemaal een kleine klimaatontkenner schuilt. Veel duurzaam betrokken burgers lopen namelijk ook om de naakte waarheid heen: dat ons klimaat radicaal zal veranderen als we niet veel harder ingrijpen dan nu.

Rationeel beseffen we best dat klimaatverandering een groot probleem is: alleen voelen we het niet. Sterker nog, alle onheilstijdingen waarmee experts ons overspoelen, lijken ons eerder af te stompen dan dat het het gevoel van urgentie vergroot. Hoe komt dit?

Als we naar onszelf en onze omgeving kijken, zien we drie mechanismen waarmee ook duurzame burgers het naar zichzelf goedpraten dat ze de ernst van de situatie niet echt tot zich laten doordringen.

Ten eerste vinden we dat we in de persoonlijke sfeer al veel bijdragen om het probleem aan te pakken. We recyclen, kopen groene stroom, nemen zonnepanelen, nemen onze eigen tas mee naar de supermarkt. Voor meer publieke actie is domweg geen tijd. De waarde van die persoonlijke bijdrages staat buiten kijf. Maar zelfs als elk Nederlands huishouden hetzelfde zou doen, blijft het wel een bijdrage en geen oplossing.

Een tweede mechanisme is rotsvast geloof dat technologie het oplost. Natuurlijk speelt technologie een hoofdrol. Maar zonder meer collectieve bewustwording gaat milieuwinst door groene innovatie weer in rook op, net zoals extra asfalt files niet oplost maar vooral meer verkeer aantrekt.

Een laatste hardnekkig mechanisme is om klimaatverandering ten onrechte te labelen als een sociaal thema dat met andere sociale thema’s als onderwijs en gezondheidszorg moet concurreren om budget en politieke aandacht.

Onderwijs en gezondheidszorg zijn van enorm belang. Maar er is één groot verschil met klimaatverandering: beleidsfouten kunnen in een later stadium weer worden gerepareerd. Bij opwarming van de aarde heb je die luxe niet; daarom moeten maatregelen die nodig zijn om de schade te beperken buiten de politieke koehandel blijven.

Hier is een forse politieke draai voor nodig. Hoe taai dat wordt is onduidelijk. Wat wel helder is, is dat die draai er niet komt als juist de duurzaam meest betrokken burgers achter hun voordeur afval blijven scheiden. Heilige plicht gaat wat ver, maar een vleug passie à la paus Franciscus kan geen kwaad. Dus kom naar buiten en laat je horen.

Dit artikel stond in de dagblad Trouw en de Watt's up van mei. Meld u hierboven aan of lees de hele Watt’s up van mei hier.

Ontdek wat u kunt besparen