Deze website maakt gebruik van cookies om statistieken bij te houden en om de content van de website af te stemmen op uw voorkeuren. Meer informatie vindt u in onze Privacyverklaring. Door verder te klikken op de website, gaat u akkoord met het gebruik van cookies.
Alles over Sungevity

Leestip: interview met Roebyem en haar eerste baas Pier Vellinga

Bron: Financieel Dagblad door Lizanne Schippers en fotografie door Elmer van der Marel

Roebyem Anders en haar eerste baas Pier Vellinga strijden voor duurzame energie. Idealistisch mag je ze niet noemen. ‘Wij zijn realist.’

Een paar weken geleden belden ze nog met elkaar. Roebyem Anders was door radiozender BNR gevraagd dezelfde middag commentaar te geven op president Trumps terugtrekking uit het klimaatakkoord van Parijs. Eerst even ruggespraak met haar eerste baas, klimaatgoeroe Pier Vellinga. ‘Dat doen we vaker’, zegt Vellinga. ‘Als de zeeën wat hoog zijn, bellen we even.’ Nu ze elkaar weer zien, in het kantoor van zonnestroomleverancier Sungevity aan het Amsterdamse IJ, duiken ze meteen in de wereldpolitiek. Geen tijd voor small talk. Misschien is Trumps stap wel beter voor Europa, oppert Vellinga. ‘Het was moeilijk genoeg om al die landen op één lijn te krijgen. Dan ben je beter af zonder zo’n man die het saboteert.’ Mede door Trumps politiek is het van origine Amerikaanse Sungevity begin dit jaar verkocht aan het Franse energiebedrijf Engie. Een opluchting voor Anders. ‘Nu is er weer geld voor groei. Dat was voorheen een gevecht.

Idealistisch mag je ze niet noemen. Vellinga: ‘Daar verzet ik me tegen. Wij zijn realisten.’ Het broeikaseffect is immers een feit, zegt hij, en de oplossing is bekend. ‘Al dat gepraat over onderzoek en innovatie is zo’n geneuzel. De techniek is er al. Alle daken vol met zonnepanelen en flink veel windmolens op zee, en je hebt genoeg energie voor Nederland.’

Roebyem Anders wilde na de middelbare school al iets met milieu doen, maar aan de UvA in Amsterdam waren er eind jaren tachtig hooguit een paar progressieve praatgroepjes, meer niet. Ze studeerde economie en politicologie. Tijdens een stage bij de Verenigde Naties raakte ze gefascineerd door emissiehandel, het idee om CO2-uitstoot te beprijzen en compenseren. Ze interviewde kenners, en kwam zo terecht bij VU-hoogleraar Vellinga, toen directeur van het Instituut voor Milieuvraagstukken (IVM). ‘Ik heb haar ter plaatse aangenomen’, zegt hij. Er was een ‘enorme klik’, aldus Anders. Twee weken later zat ze op het vliegtuig naar Kenia om met de regering te praten over hoe emissiehandel de duurzame energie daar op gang zou kunnen brengen.

Voorafgaand aan zijn hoogleraarschap werkte Vellinga enkele jaren op het ministerie van VROM aan de voorbereiding van het eerste wereldwijde klimaatakkoord in Rio. Ook toen stribbelden de Amerikanen tegen. Vellinga heeft nog een foto van zijn ontmoeting met toenmalig president George Bush sr. ‘Ik sprak hem erop aan en hij zei: mijn electoraat is de olie-industrie, dan kun je toch geen klimaatmaatregelen van mij verwachten? Wat een desillusie. Maar misschien waren we een beetje naïef.’ Hij glimlacht. ‘Misschien zijn we dat nog steeds.’ Vellinga ging de wetenschap in om beter te snappen waar de weerstanden lagen. Die link tussen wetenschap en praktijk heeft hij altijd gelegd. ‘Als je iets te weten bent gekomen, moet je daar iets mee doen. Vervolgens weet je dan weer meer.’ Hij bevorderde het ondernemerschap bij zijn studenten, die verschillende bedrijfjes opzetten. Dat was uitzonderlijk in die tijd. ‘Ik voelde me wel eens eenzaam.’

Zijn protegé Anders koos na een paar jaar voor de praktijk. Op de bonnefooi reisde ze af naar Washington. Ze had gehoord dat iemand bij de Wereldbank een klimaatfonds opbouwde, stapte brutaalweg diens kantoor binnen en legde een briefje op zijn bureau: volgens mij ben je op zoek naar mij. Beet. Ze vloog de wereld rond om regeringen tot bijdragen te verleiden in ruil voor een papiertje waarop de verdiende CO2-reductie stond vermeld. In Chili ontmoette ze haar Australische echtgenoot. Ze werkte nog jaren voor de alternatieve-energieafdeling van oliemaatschappij BP en keerde in 2011 terug naar Nederland, begon een eigen bedrijfje in zonnepanelen. Anders: ‘Het werd echt tijd om aan de zonne-energie te gaan, de prijzen waren gekelderd. Het irriteerde me dat zo weinigen dat zagen. Een totale no-brainer!’

Een paar jaar later werd haar bedrijf Zonline ingelijfd door Sungevity, dat software ontwikkelt die op afstand analyseert hoeveel zonne-energie daken kunnen opwekken. ‘Efficiënt, zo hoef je niet meer met een ladder het dak op’, aldus Anders. Na koopwoningen wil ze nu via de woningcorporaties ook de daken van Nederlandse huurwoningen veroveren. En ze heeft de ‘schooldakrevolutie’ uitgeroepen. Vellinga vindt het prachtig. ‘Als de overheid daar nou €100 mln voor uittrekt, hebben alle scholen in Nederland vijftig zonnepanelen en ben je klaar. Met de besparing op de elektriciteitsrekening komt er weer ruimte in het onderwijsbudget.’ Anders pleit voor de introductie van een nieuw vak in het curriculum: Toekomst.

Aan de mentaliteit van de huidige generatie jongeren zal het niet liggen. Pas afgestudeerden uit Delft hebben geen zin meer in de grote corporates uit de oude economie, merkt Vellinga. Zij gaan voor start-ups en duurzame bedrijven. Anders wijst op de animo van jonge academici om bij Sungevity te werken. ‘Ze vinden het hier heel leuk, terwijl het toch repetitief werk kan zijn waarvoor sommigen te hoog opgeleid zijn. Ze doen het voor de inspiratie.’ Mooi om te zien dat het idealisme van die starters zich aan pragmatisme paart, vindt Vellinga. ‘Hun idee is: ik wil iets goeds doen, maar ik wil er wel aan verdienen.’ Dat geldt net zo goed voor ondernemingen, aldus Anders. ‘Als je jezelf niet kunt bedruipen, ben je immers niet duurzaam.’

Roebyem Anders (47)

Eerste baan:onderzoeker bij het Instituut voor Milieuvraagstukken, Vrije Universiteit Amsterdam

Begonnen:1992

Nu:oprichter Sungevity International, chief mission officer

Startsalaris: 40.000 gulden

Pier Vellinga (67)

Eerste baan:kustwaterbouwer bij Deltares

Begonnen:1976

Functie destijds: directeur Instituut voor Milieuvraagstukken, hoogleraar klimaatverandering aan de VU

Nu:diverse functies, o.a. voorzitter Urgenda, commissaris bij ontwikkelingsbank FMO en bestuurslid Waddenacademie.

Ontdek wat u kunt besparen